Natte Regen

“WorkshopMomentje” aflevering 2:

Het is pauze. De groep drinkt wat thee aan de tafel. Op een of andere manier ben ik steeds aan het woord. Soms omdat mensen dingen aan me vragen, soms omdat ik het zelf niet kan laten een opmerking te maken, een vraag te stellen of op een bepaalde manier te kijken.

Tjsa, het is nou eenmaal een beetje vakdeformatie om op een bepaalde manier naar dingen te kijken. Door dingen heen te kijken. En te zien hoe het ook ontspannener/makkelijker/helpender kan. Ik hoef er niets mee, dus probeer ik het zoveel mogelijk te laten. Maar ja. Misschien help je er iemand wel weer mee, dus dan toch. Zo ook in deze situatie.

Een van de deelneemsters vertelt over een gevoel dat ze vaker heeft en wat ze heel vervelend vindt: “Ja en als je dan in een volle bus staat, ja, dan is het helemaal erg!”

Ik probeer erachter te komen wat er precies zo erg is. Is het een vervelend gevoel, of is het gewoon een gevoel. Ikzelf heb het nooit gehad dus wil ik erachter komen wat er precies is. Misschien ook weer zo’n stukje vakdeformatie… Ik kom er maar niet achter of het echt een vervelend gevoel is, of dat het een gevoel is en dat deze persoon alleen extreem zelfbewust erover is. Een beetje zoals, als je een vlek op je shirt hebt, je ervan overtuigd bent dat iedereen het ziet (al vinden de meeste mensen hun eigen krant waarschijnlijk interessanter dan de vlek op jouw shirt).

Continue reading

Disclaimer

“MassageMomentje” aflevering 86:

“Alvast sorry als ik je sla.”

Een schaterlach ontsnapt mijn mond. Tjsa, het hoort bij mijn vak, denk ik dan. Maar het is wel een van de grappigste zinnetjes die ik ooit van een klant gehoord heb.

We hebben een stukje boosheid aangeraakt, boosheid die ze niet gewend is te uiten. Ik heb aan haar voorgesteld om nog een keer te kijken naar die boosheid die zich op haar rug bevindt. Ze stemt ermee in, maar wilde dit wel even van tevoren zeggen, als een soort disclaimer.

Mij slaan zou natuurlijk een beetje te ver gaan, maar in de sessies komt het soms voor dat er geslagen wordt. Vaak is dat dan op de tafel.
Als er emoties heftig doorvoeld worden en geuit worden vraag ik mijn klanten soms wel hun lichaam te volgen, als ik merk dat ze nog inhouden en er beweging bij komt kijken. Alleen maar goed om dat te laten gebeuren, in de veilige setting van mijn praktijkruimte.

We negeren vaak wat ons lichaam ons ingeeft, terwijl het juist heel goed weet wat het nodig heeft. Dus ja. Naast geluid maken mag slaan ook in mijn sessies. Ik zorg er wel voor dat je alles heel houdt, inclusief mij en jezelf :).

Heb jij ook wel eens het gevoel dat eens hevig op een kussen slaan misschien goed zou doen, maar hou jij je in? Laat het me aan het begin van de sessie weten en we kijken wat we ermee kunnen doen!

Aanwezig

“MassageMomentje” aflevering 67:

Als afsluiting leg ik mijn linkerhand op de rug van mijn cliente en mijn rechterhand op de curve bij haar onderrug. Ik lach van binnen een beetje. Wat een verschil!

Ik begin en eindig mijn sessies altijd op deze manier. Maar bij deze sessie en deze cliente is er zeker verandering te voelen. Aan het begin viel me op dat ze helemaal niet aanwezig was in haar bekkengebied. Er wordt vaak gezegd dat dit gebied voor je basis staat. Het viel me zo op dat ik het aan haar vroeg:

“Waar ben je nu vooral aanwezig?” “Ja, vooral boven daar.” hiermee bedoelde ze haar hoofd.

Maar nu, aan het einde van de sessie, is ze er wel. Continue reading

Grof Geschut

“MassageMomentje” aflevering 42:

Mijn knokkels maken mooie rode strepen over de huid van mijn cliente. Snel ga ik van boven naar beneden, over de ribben, over de schouders, in de lende, in de billen. Elke keer dat ik dit doe probeer ik heel hard met mijn gezicht geen grimas te maken, want ik weet uit ervaring hoe dit voelt. Ik slik een verontschuldiging in (het is mijn werk en ik weet waar het goed voor is) en maak het nog even af.

Dan doe ik een stap terug om haar even op adem te laten komen. Continue reading

Een vin verroeren

“MassageMomentje” aflevering 16:

14292367_322546018095868_6055414647938544277_n

We hebben net diepte gemaakt. Aarzelend zie ik de ene, en dan de andere schouder een stukje optillen, het bekken een beetje wiebelen. Alsof er een ongeschreven regel is die iedereen weet maar die niet waar is: in een massage moet je helemaal stil liggen, je mag geen vin verroeren want dat hoort niet.

Continue reading