Twijfelende Stap

“WushuMomentje” aflevering 2:

Ik voel me altijd ontzettend cool als ik Wushu (externe vorm van Chinese Martial Arts, beter bekend onder de ‘foutieve’ naam Kung Fu) aan het trainen ben. Ik weet niet waarom, misschien zijn het de bewegingen, misschien is het het gevoel dat het me geeft. Misschien ís het ook gewoon wel zo (als ik mijn leraar mag geloven), maar vaak als het lekker gaat voel ik mij ontzettend cool.

Nog cooler voelde ik me toen hij na een jaartje vroeg welk wapen ik wilde trainen. Wapen?!?! IK?!?? Als je mij pre-martial-arts tijdperk zou hebben verteld dat ik binnenkort met een wapen zou beginnen te trainen, had ik je vierkant uitgelachen. Op een of andere manier heb ik mijzelf nooit zo bekeken, maar toen mijn leraar ermee kwam was er opeens toch een erg grote aantrekkingskracht…

Misschien komt het omdat het me uitdaagt mijn lichaam nog beter te leren kennen. Misschien is het omdat het het uiterste van jezelf vraagt. Misschien is het de diepte van de wereld die erachter verscholen ligt en waarvan ik weet dat ik nog maar een heel klein tipje van de sluier heb opgelicht. Wat het dan ook is, het heeft me te pakken. En een ding staat vast: het leert me over het leven. Alles wat ik over Wushu of Qigong of Taiji leer heeft op een of andere manier voor mij een soort van directe link met het leven zelf. Alsof het een totaal vanzelfsprekende school der bewustwording is. Ik denk dat als je er echt mee vervlochten raakt, het een manier van leven is, waardoor je anders gaat bewegen, anders tegen dingen aan kijkt, andere normen en waarden erop nalaat, en anders in het leven staat.

Afijn, een klein voorbeeld. Ik was laatst dus met mijn stok – mijn wapen – aan het trainen. De tweede basisoefening is een soort uppercut waarbij je je stok met twee handen schuin naast je hoofd vasthoudt en dan naar achter laat vallen, waarna je dit aan de andere kant van het hoofd herhaalt. Hier is altijd wel iets aan te verbeteren, dus dit oefen je gerust een jaar lang. Na een jaar ga je ermee lopen. Dan zet je tegelijkertijd als je de uppercut doet, een stap.

Makkelijker gezegd dan gedaan. Want die timing, die moet wel goed zitten, anders voel je het meteen. Dus ik zat daar zo een beetje te sukkelen, en ongeveer stappen te zetten, en uit te proberen, waarschijnlijk te fronsen, misschien ergens stiekem me toch een beetje zorgen te maken dat ik mezelf niet op het hoofd sla, tot mijn leraar tegen me zegt: “En als je een stap zet, nooit twijfelen!”

0.0

Tsja. Levensles dus. Denk daar maar eens over na!

De chi volgt de yi

‘QigongMomentje’ aflevering 6:

‘De chi volgt de yi’. Dit is een zinnetje dat ik veelvuldig door verschillende van mijn qigong/taiji/wushu leraren heb gehoord. Ik ga niet doen alsof ik echt al helemaal weet wat dit betekent, maar zoals ik het nu begrijp, betekent het is in de trant van: ‘daar waar je je aandacht plaatst, daar gaat de chi naartoe.’ Rest mij alleen nog te begrijpen wat chi precies is.

Mijn huidige leraar vertelt me dat de vertaling ‘levensenergie’ niet helemaal klopt. Volgens hem is chi meer de kracht die je niet kunt waarnemen, maar waarvan je de gevolgen wel kunt meemaken, zoals een storm; je kunt het niet zien, maar de bomen bewegen wel als een malle heen en weer. Als we het voor deze blogpost even bij het woord ‘kracht’ houden, en daar dan bij bedenken dat deze kracht iets kan bewerkstelligen, dan wordt het bovenstaande zinnetje iets van: ‘daar waar je je aandacht plaatst, komt een kracht heen waardoor er iets kan gebeuren’.

Nu vind ik dit zelf heel erg mooi. In de massages klopt dit namelijk ook. Ik vraag mijn clienten altijd met hun aandacht bij de plek te komen waar we bezig zijn. Zonder deze aandacht blijft de aanraking fysiek en komen we niet tot de onderliggende lagen; daar waar echte verandering teweeg gebracht kan worden. Hierbij geldt dus ook: daar waar de aandacht naartoe gaat, daar komt een levenskracht heen waardoor er iets kan gaan gebeuren.

Als ik zelf op de tafel lig is dit heel erg voelbaar. Als ik niet aan het opletten ben, of nog in mijn hoofd zit, dan wordt er in mijn ziel niets in beweging gebracht. Maar als ik helemaal aanwezig ben in dat punt in mijn lichaam, dan kan er iets magisch gebeuren waardoor er opgesloten woede, of lang vergeten herinneringen, of rauwe, verborgen eerlijke gevoelens, of verrassende inzichten naar boven kunnen komen. En soms gaat het zelfs verder dan dat.

Dus ja. Voor mij klopt dit wel. De chi volgt de ii. Hoe mooi om dit op te merken in mijn qigong beoefening en ook in mijn massage praktijk.

Denken te Voelen

‘MeditatieMomentje’ aflevering 1:

Ik zit op mijn meditatiekussen met mijn ogen dicht, in de groep waar ik op elke dinsdagavond mediteer, en probeer de eerste meditatie van de avond te volgen. De nadruk zit hem, zoals gewoonlijk, op het woord probeer, want gedachten schieten als pijlen zonder doel door mijn hoofd heen. Gelukkig is dit niet meer frustrerend. Mijn meditatie beoefening is precies dat, een oefening. Het hoeft niet te lukken, het is wat het is.

“Kijk maar eens naar wat je op dit moment voelt, en blijf daar bij. Je hoeft er niets mee te doen, je hoeft het niet op te lossen.” De woorden zijn als een focuspunt en ik grijp de opdracht vast om me wat minder als een ongeleid projectiel te voelen. Wat voel ik op dit moment? Nog meer gedachten springen er naar voren. Ik blijf doorvoelen. Wat voel ik op dit moment? Wat is er? Wat speelt er van binnen?

Ik merk op wat de gedachten voor effect op me hebben. Het zijn bekende patronen die als trouwe metgezellen die ik niet perse heel aardig vind maar die ik wel heel goed ken, mij proberen weg te lokken. Continue reading

Hardloopschoenen

‘Holistisch GedachtenWolkje’ aflevering 1:

Ik sta in de sportwinkel en wil nieuwe hardloopschonen kopen. De zool van het laatste paar heb ik er letterlijk afgelopen, dus het is hoogst tijd voor nieuwe.

Terwijl mijn peuter een beetje ronddartelt ga ik op de lopende band lopen. De verkoper maakt een filmpje van hoe ik loop zodat hij de juiste schoenen aan mij kan aanpassen. 

De conclusie is hetzelfde als de andere keren: ik heb schoenen nodig die niet extra ondersteuning bieden. Maar dan zegt hij iets interessants. Terwijl hij wijst naar mijn voeten op de video hoor ik:

“Kijk, je loopt ontzettend recht op je schoenen. Je benen zijn mooi uitgelijnd op je enkels en je zet je voeten echt heel erg recht neer.” Continue reading

Open Deur

latch-lock-1910635_1280

“MassageMomentje” aflevering 27:

“Zo zeg.”

Even kan mijn client niets meer uitbrengen. Ik wacht rustig af. Als ze na een tijdje nog steeds niets zegt vraag ik haar of ze het misschien wil toelichten wat er zonet is gebeurd.

“Ja.” zegt ze. Nog even is het stil.

“Pfff… dat is een deur die lang niet open is geweest.”

En dan komt het verhaal eruit.

Ik heb zelf ook vaak even tijd nodig om hetgeen wat ik heb meegemaakt op de tafel te delen met mijn massage coach. Soms zijn het dingen die zo goed verstopt zitten, dat ik het eerst even moet laten rusten. Ik zie dat als fijne modderdeeltjes in het water die het troebel maken. Als je dat water even met rust laat wordt het vanzelf wel weer helder. Het is dan alsof mijn lichaam en geest van alles heeft meegemaakt maar dat ik even de tijd nodig heb om dit te verwerken.  Continue reading