Eczeem

“QigongMomentje” aflevering 3:

Ik had vroeger heel erg last van eczeem. Ik heb tijden gehad waarin ik niet kon slapen omdat het eczeem rond mijn ogen zo jeukte en prikte. Ik heb tijden gehad waarin ik permanent met een grote wond op mijn scheenbeen rondliep omdat ik het steeds openkrabte. Ik heb plaktestjes en priktestjes laten doen door een dermatoloog die er naderhand graag een foto van maakte omdat mijn reacties zo duidelijk waren en het goed in een boek over huidaandoeningen ter illustratie zou passen. Ik heb een jaar lang tarwe laten staan om te kijken of dat verbetering zou brengen. Ik heb een stadium gehad waarin ik niet meer op zoek ging naar een oplossing, maar dacht: ach, er is mee te leven, en in dat stadium werd ik geregeld boos op mijn moeder omdat ze nog steeds naar een oplossing zocht (wat zoveel betekent als dat er voor mij nog veel lading op het onderwerp zat). 

Ik was laatst met mijn qigong leraar aan het trainen en mijn hand jeukte. Continue reading

Voetenwerk

‘QigongMomentje’ aflevering 2:

Ik heb altijd duizenden vragen. Mijn leraren zijn dit zo langzamerhand wel van me gewend. In mijn Qigong/Taiji training zijn we aan het lopen; een basisoefening waar je naar voren beweegt op een bepaalde manier. Ik merk dat het niet lekker gaat.

“Maar… als ik dat zo loslaat, dan komt mijn voet daar te staan en dan sta ik weer in 1 lijn en dus niet stevig… zet ik mijn voet wel op de goede plek neer?”
Ik kijk vol verwachting mijn leraar aan, die met aandacht naar mijn beweging en mijn voeten kijkt. Dan probeert hij zelf uit hoe het voor hem is, en hij komt weer naast mij staan.
“Ja, ik zie wat je bedoelt… ” Continue reading

Voelen

“QigongMomentje” aflevering 1:

Ik sta in de Taiji les en we doen eerst een stukje Qigong. Ik vergelijk hoe mijn leraar de beweging doet met mijn eigen houding in de spiegel. Ik heb nog niet zo heel veel ervaring hiermee dus ben ik nog vooral aan het opletten en proberen na te bootsen.

Maar dan valt me iets op. Zijn houding is minder statisch, minder star. Ik probeer met mijn lichaam hem na te doen. Dan zegt hij: “Hierbij mag je je bovenlichaam iets naar voren houden.” En dan klikt er bij mij iets. Wat hij anders doet dan ik is dat zijn houding actiever is, alsof er elk moment iets kan gebeuren. Ik probeer mijn intentie daarmee uit te lijnen, maar het is nog moeilijk.

Dan breng ik mijn aandacht terug naar mijn handen, waarbij ik in gedachten een kleine bal vastheb en waarbij mijn vingers naar elkaar toe wijzen. Continue reading