Lage Drukgebied

“MassageMomentje” aflevering 82:

Ik heb een nieuwe cliente op de bank liggen. Altijd weer leuk en verrassend wat iemands lichaam te vertellen is. Geen lichaam is hetzelfde.

Ik masseer haar rustig in, ga even de ontspanning in. Wat het me vaak als eerste opvalt is het temperatuurverschil. Vaak zijn de schouders warm en het bekkengebied is koud. Bij deze cliente is het niet anders. Continue reading

Scherper Zien

“MassageMomentje” aflevering 81:

Ik zit aan de telefoon met collega-supervisor, medestudent en vriendin Miriam en we hebben het over de sessie die we gisteren in een lesdag Familiebanden aan elkaar gegeven hebben. Zo terugkijkend samen kunnen we veel van elkaar leren. Ze vraagt me of de sessie nog heeft doorgewerkt en ik praat zonder eerst na te denken door en laat als het ware mijn woorden hun eigen weg vinden.

“Nou eigenlijk… niet veel nieuws.. maar het lijkt wel alsof er wat meer detail in het totaalplaatje zit. Alsof het wat minder vaag is, wat genuanceerder, en daarmee kan ik dus ook wat scherper zien hoe de vork in de steel zit.”

Ik herinner me hoe ze me best heeft uitgedaagd op de tafel, en hoe ik het gevoel kreeg dat ze niet naar me luisterde. Ik herinner me ook wat dat met mij deed, en met mijn vertrouwen. En ook hoe ik dat inderdaad welk link aan het thema waar we op die dag mee bezig waren.

Ze vertelt me hoe dit vaker doet in de sessies; hoe ze als het ware de energie van degene waar je wrijving mee voelt nabootst om zo de ontvanger in het gevoel te krijgen en te kijken wat dat met hem of haar doet. Ik knik. Ja, dat snap ik helemaal. Ik neem het me voor om ook vaker weer naar voren te laten komen in mijn eigen sessies.

In een massage coaching sessie werk ik met veel verschillende soorten tools en methodes. Soms kijken we in het lichaam wat zich aandient, soms plaatsen we een situatie onder een plek in het lijf, en soms kijken we wat er gebeurt als ik als masseur mijzelf inzet als gereedschap. Maar altijd werken we met bewustwording: hoe is dit voor jou? Wat heeft dit jou te vertellen? Wat doet het met je? Wat voel je hier? Om uiteindelijk te komen op: wat kun je ermee?

Hierdoor kun je op een andere manier naar dingen gaan kijken, of scherper gaan zien hoe het nou eigenlijk zit, zodat je keuzes kunt maken vanuit je eigen kern. Je traint je eigen innerlijke kompas.

Zie jij dit ook wel zitten? Of is het na een tijdje weer eens nodig om te kijken hoe het in je leven zit? Maak een afspraak. Je bent van harte welkom!

Miriam heeft een eigen holistische massagepraktijk in Delden.

Van Kind naar Clown

“MassageMomentje” aflevering 80:

Soms in het proces is het goed om naar het verleden te kijken. Dan kan het voorkomen dat ik de volgende beschrijving hoor:

‘Een jongen, een jaar of 8, knieen opgetrokken, armen eroverheen. Hij kijkt me niet aan. Hij is alleen, heeft nergens zin in. Hij doet niet mee met de andere kinderen, wil het liefste wegduiken.’

Of:

‘Ze speelt piano. Dat deed ze altijd om haar gevoelens te verwerken. Ze is een jaar of 16, denk ik? Ze is blij. En ook vol verlangen. En ze is in de war. Maar vooral ook blij.’

Of:

‘Ik ben huiswerk aan het maken, op mijn kamer, vroeger in huis. Ik heb er geen zin in. Het is toch allemaal nutteloos. Het heeft geen zin. Ze zien me toch niet.’

Continue reading

Zoden

“MassageMomentje” aflevering 79:

Ik loop terug naar de behandelkamer en klop op de deur. Mijn cliente is zich aan het aankleden en ik ruim wat dingetjes op terwijl ze haar schoenen aandoet. Dan zit ik rustig op mijn kruk en wacht haar reactie af.

Ze doet rustig aan, staat op, schud de capouchon van haar hoodie even recht. Dan kijkt ze mij aan en zegt:

“Kijk, dáár kwam ik nou voor.”

Continue reading

Dagelijkse kost

“MassageMomentje” aflevering 78:

Mijn cliente raakt even haar gezicht aan, dat toch wel een beetje de plooien van de hoofdsteun laat zien. Tsja. Anderhalf uur op de tafel liggen en een intense reis maken laat zo zijn sporen achter. Soms zichtbaar. En bijna altijd onzichtbaar.

Ze zucht even en blijft nog even in haar eigen bubbel. Ik zit op mijn krukje en geef haar de ruimte en tijd om te doen wat ze nodig heeft. Ze trekt haar blouse recht en kijkt me dan aan. Stil zegt ze: “Tsja… dat is ook geen dagelijkse kost.”

Ik glimlach naar haar. Ze moest eens weten. Voor mij wel. En wat vind ik dat mooi.

Ik vind het mooi dat ik getuige mag zijn van iemands levensverhaal. Ik vind het mooi dat ik mensen mag ondersteunen op momenten dat ze het moeilijk hebben. Ik vind het mooi dat ik mag bijdragen aan heelwording van anderen. En ik vind het mooi dat dat voor mij dagelijkse kost is. Weer eens iets anders dan een broodje kaas :).

Note to Self

“MassageMomentje” aflevering 77:

Ik maak wat diepte met mijn elleboog op mijn cliente haar rug. Ik ga wat beter staan en voel goed aan in welke dieptelaag ik zit. Is er weerstand? Of valt het mee? Ik probeer mee te voelen om te kijken of ik niet meteen te ver ga.

“Wat voel je hier?” vraag ik, terwijl ik met mijn elleboog een soort van lichtje schijn op de plek waar we bezig zijn.

“Verdriet.” zegt ze. Continue reading

Vermomde Wegwijzers

“MassageMomentje” aflevering 76:

Verbaasd kijk ik naar de handpalmen die onder de handdoek vandaan steken. De beide handen van mijn cliente liggen bovenop de handdoek waarmee ik de ontvanger altijd toedek. Met opgetrokken wenkbrauwen kijk ik ernaar en houd mij even stil. Dit is best gek. Dit is eigenlijk wel heel gek.

We zitten aan het begin van de massage. Ik ben begonnen met handdoek helemaal over haar heengeslagen (dus ook over de handen) en heb net boven de handdoek een paar eerste aanrakingen gedaan waarbij de ontvanger kan wennen aan de aanraking en waarin ik kan voelen wat er op de verschillende plekken van het lichaam speelt. Continue reading

Pavlov

“MassageMomentje” aflevering 75:

Ik ben bij Merlijn en een klant van mij loopt dicht langs me voorbij. Ze stoot me even aan en zegt op een wat zachtere toon, duidelijk alleen voor mijn oren bestemd:

“Ik krijg van jou echt een Pavlov reactie. Elke keer als ik je zie voel ik mijn billen.”

Zo zonder context kun je dit natuurlijk als een heel rare opmerking bestempelen, maar ik wist meteen precies wat ze bedoelde.

De billen waren namelijk een soort van rode draad die in de sessies met haar naar voren kwam. In de eerste sessie viel het me al op dat haar billen vrij gespannen waren. (Op zich is dit niets geks. Vrij veel mensen hebben spanning zitten in de billen, het is iets wat een beetje in onze cultuur verwoven zit en ook nog eens iets wat je moeilijk opmerkt als je er niet op gewezen wordt en ja… hoeveel mensen merken nou op dat je met je billen knijpt?). In het voorgesprek bij de tweede sessie hadden we het over de billen, waar ze voor zouden staan, en wat erin vast zou kunnen zitten. Daarbij vroeg ze aan mij: “Maar heb ik dan zoveel spanning in mijn billen?” waarop ik zei: “Ga zelf maar voelen.” In de derde sessie zijn we in de massage gaan rondkijken in de billen.

Dus ja. Als je billen steeds zo voorkomen in de massages dan vind ik het eigenlijk wel een goed teken. Voelde iedereen maar zijn billen als ze me zagen, dan komt er misschien wel eens wat meer bewustzijn in die gespannen billen in onze samenleving!

Benieuwd wat jouw billen je te vertellen hebben? (of een ander lichaamsdeel natuurlijk 🙂 ). Maak een afspraak voor een sessie. Ik ontmoet jou, en je billen, graag!

Je Best

“MassageMomentje” aflevering 74:

-FLASHBACK-

Ik sta in een weiland. Ergens om mij heen loopt een paard los rond. Ik adem net iets te rustig in en uit en verzeker mezelf ervan dat paarden niet eng zijn maar lief. Er ligt een woord op de grond voor me in het gras en ik probeer me erop te concentreren. Anita, mijn coach en vriendin, kijkt naar me en stelt me een vraag. Mijn antwoord strookt blijkbaar niet met wat ze aan me vroeg, want daar komt de vraag opnieuw: “Maar wat VOEL je?”

Ik kan dit, zeg ik tegen mezelf.  Ik zit midden in mijn coachingopleiding en achteraf gezien is het me duidelijk dat ik diep mijn eigen proces ingedoken ben. Dit moment in tijd is wel een van die ‘afgrondpunten’; een van die momenten dat je zo vast zit dat je het allemaal niet meer weet, maar je bent nog niet gebroken en dus ga je maar door op automatische piloot. Het enige wat ik wel wist is dat ik zeker niet in een flow zat. En daarom ben ik wat sessies gaan doen bij Anita, die coacht met paarden.

Wat ik voel… Ik zeg: “Wacht even, dan ga ik even voelen.” en ik sluit mijn ogen. Ik probeer mijn lichaam te voelen, ik probeer te voelen wat ik voel. Ik sluit mij af van de wereld en probeer naar binnen te gaan, naar mijn diepste gevoel. Dan haalt ze me eruit. Blijkbaar ben ik veel te veel mijn best aan het doen om te voelen. “Gewoon… wat voel je?”
Ik word er een beetje gefrustreerd van. Als ze me nou even laat, dan kan ik eerst voelen en daarna haar vertellen wat ik voel.

Ze probeert iets anders. Ze zet me op het paard. Ze laat me liggen op het paard met de opdracht te ontspannen (maar ja, ik vind een paard eng terwijl ik niet eens weet dat ik een paard eng vind dus hoe kan ik dan ontspannen…). Ze haalt me van het paard. Niets lukt echt. Ik snap er helemaal niets meer van en de frustratie wordt steeds groter.
Aan het einde van de sessie zegt ze, meer als vriendin dan als coach: “Ga eens wat meer ontspannen… neem maar eens een massage ofzo.”

Terug naar vandaag de dag. Gisteren had ik een klant, en zij was erg haar best aan het doen om te voelen. ‘Denken aan voelen’ noem ik dat. Continue reading

Muizenhol

‘MassageMomentje’ aflevering 73:

Ik heb het wel eens vaker over dingen laten vs. dingen doen. Zo ook met deze cliente. Ik ken haar al wat langer en de intake vloeit over in een wat algemener gesprek; we hebben het over de actie waar we vaak in vervallen, waardoor we de illusie hebben dat we ‘er iets aan doen.’ Je kent het misschien zelf wel: een e-mail van een collega, waarin je niet zeker weet of je duidelijk genoeg bent geweest en waarvan je nu bang bent dat die collega dat verkeerd op zal vatten, een opmerking van een vriendin waardoor je je eigenlijk onzeker voelt, of een situatie waarvan de uitkomst misschien niet wenselijk is… Vaak DENKEN we dat iets eraan doen de situatie beter zal maken, maar in veel gevallen zal het de situatie juist verergeren.

Een gedachte van net de dag ervoor komt bij me op en ik vertel het haar:
“Soms vergelijk ik het met een muizenhol. Continue reading