Rotcactus

“MassageMomentje” aflevering 84:

Mijn cliente pakt haar telefoon. “Ik heb een foto gemaakt, mag ik het je laten zien?”
Even zoekt ze in haar telefoon maar laat daarna een foto zien van een cactus. Onder de cactus is een bordje te zien met de naam: “Piet.”

“Kijk! Het was zo’n grote, stekelige rotcactus!” roept ze lachend en ietwat triomfantelijk uit. Passend. Zeker passend.

In een vorige sessie is naar boven gekomen dat ze een deel in zich heeft dat vaak de overhand heeft en die heel kritisch naar haar toe is. Om dit deel beter aanwijsbaar te maken heeft ze er een naam aan gegeven: “Piet”. Sindsdien noemen we dit deel van haar Piet.

Ze vertelt hoe ze op een marktje was en dat ze daar dus een cactus heeft gezien. Ik merk dat ze het grappig vindt en dat ze dit graag even deelt. En natuurlijk zei Piet van alles toen ze die ‘stomme foto’ maakte van die ‘stomme cactus’. En toch heeft ze het gedaan.

Voor mij is het fijn om te horen dat datgene wat er aangeraakt is, in het dagelijks leven van mijn clienten soms lange tijd een rol blijft spelen. Ook ik heb mijn innerlijke criticus een naam gegeven (Professor Snape) en dat heeft mij toen ook veel geholpen. Het maakt dat je ernaar kunt verwijzen en dus om het makkelijker te herkennen. En soms geeft het dus ook grappige foto’s.

Heb jij ook een innerlijke criticus? Hoe zou jij hem/haar noemen?